رئیس دفتر مرکز مطالعات بین‌المللی انرژی وین:

انرژی ایران بزرگ‌ترین قربانی تحریم‌هاست

رئیس دفتر مرکز مطالعات بین‌المللی انرژی وین گفت: در مقاطعی بحث و گفت‌وگو در مورد میدان‌ها مشترک نفتی با برخی همسایگان ممنوع بود. این نگرانی وجود داشت که همسایه‌ای از ما برنجد و به فلان قطعنامه علیه ما رأی مثبت دهد. فکر نمی‌کنم که در منطقه خلیج‌فارس و خاورمیانه هیچ کشوری در حد ایران برای پیشبرد دیپلماسی خود به‌اندازه ایران از جیب نفت خرج کند، اما دیپلماسی به نفت مددی نمی‌رساند. فریدون برکشلی در گفت‌وگو با ایلنا، گفت: برای تحقق بهره‌برداری یکپارچه از میدان‌ها مشترک نفتی، دسترسی بین‌المللی جهت جذب سرمایه و فن‌آوری لازم است، منابع نفتی متعارف خلیج‌فارس در کمتر از ۲۰ سال، کفاف تقاضای جهانی را نمی‌دهد. منطقه ما دیر یا زود لازم است به فکر بهره‌برداری از نفت شیل در خشکی و فلات قاره باشد. برکشلی بیان داشت: من بخش انرژی ایران را بزرگ‌ترین قربانی تحریم‌ها در بخش اقتصاد سیاسی می‌دانم. چراکه هزینه خیلی سنگینی برای دیپلماسی پرداخت کرده‌اند، نفت و گاز موتور توسعه اقتصاد کشور هستند و این موتور اکنون زیر ظرفیت کار می‌کند. وی گفت: در مقاطعی بحث و گفت‌وگو در مورد میدان‌ها مشترک نفتی با برخی همسایگان ممنوع بود. این نگرانی وجود داشت که همسایه‌ای از ما برنجد و به فلان قطعنامه علیه ما رأی مثبت دهد. فکر نمی‌کنم که در منطقه خلیج‌فارس و خاورمیانه هیچ کشوری در حد ایران برای پیشبرد دیپلماسی خود به‌اندازه ایران از جیب نفت خرج کند، اما دیپلماسی به نفت مددی نمی‌رساند. البته لازم هم نیست، زیرا که این دو لازم است دو بال قدرتمند کشور باشند. اما موضوع این است که بحث کاهش و توقف وابستگی به درآمدهای نفتی و گازی، در ایران مفهوم نفت پیدا کرده است، یعنی بر این باور آمده‌ایم که برای توسعه لازم است که نفت را نابود کنیم و این موضوع را به میدان‌ها مشترک هم تعمیم دهیم، هیچ شرکت بین‌المللی نفتی برای توسعه مخازنِ سمت ایران به قراردادی ضعیف‌تر از همسایه طرف مقابل، تن در نمی‌دهد. شرکتی که در سمت قطر، کویت یا عراق برای توسعه میدان‌ها، توانسته قرارداد مشارکت در تولید که مورد نفرت همه ماست به دست آورد، در سمت ایران با بیع متقابل کار نمی‌کند. قانون نفت ما هم در شرایط کاملاً متفاوتی تدوین‌شده است. ایران یکی از متنوع‌ترین ساختارهای مخزنی دنیای نفت را دارد. قانون نفت ما بر اساس زمان میدان‌ها فوق عظیم گچساران و مسجدسلیمان و نظایر آنها تدوین‌شده است اما امروز تنوع ساختارهای منابع نفت و گاز شرایط قراردادها را رقم می‌زند.وی تأکید کرد: ایران لازم است که یک گفتمان نفتی درخور و واقع‌بینانه با همسایگانی که منابع مشترک نفت و گازداریم را رقم بزند. در صورت ادامه روند کنونی، سهم ما از مخازن مرتباً کوچک‌تر خواهد شد. همسایگان به صورت رقبای قدرتمندی، آنچه را که در طول سال‌ها جنگ و دسیسه، بر روی زمین به دست نیاوردند، از زیرِزمین خواهند برد. بهره‌برداری درخور از میدان‌ها مشترک، امنیت منطقه‌ای ایران را هم تقویت می‌کند. بدانیم ریاض به تدریج قدرت مؤثر خود را از دست می‌دهد و قطر و امارات بازیگران عرب منطقه خلیج‌فارس هستند.

 

لینک کوتاه: http://www.setaresobh.ir/fa/main/detail/79435/

ارسال دیدگاه شما

روزنامه در یک نگاه
ویژه نامه

رئیس دفتر مرکز مطالعات بین‌المللی انرژی وین:

انرژی ایران بزرگ‌ترین قربانی تحریم‌هاست

رئیس دفتر مرکز مطالعات بین‌المللی انرژی وین گفت: در مقاطعی بحث و گفت‌وگو در مورد میدان‌ها مشترک نفتی با برخی همسایگان ممنوع بود. این نگرانی وجود داشت که همسایه‌ای از ما برنجد و به فلان قطعنامه علیه ما رأی مثبت دهد. فکر نمی‌کنم که در منطقه خلیج‌فارس و خاورمیانه هیچ کشوری در حد ایران برای پیشبرد دیپلماسی خود به‌اندازه ایران از جیب نفت خرج کند، اما دیپلماسی به نفت مددی نمی‌رساند. فریدون برکشلی در گفت‌وگو با ایلنا، گفت: برای تحقق بهره‌برداری یکپارچه از میدان‌ها مشترک نفتی، دسترسی بین‌المللی جهت جذب سرمایه و فن‌آوری لازم است، منابع نفتی متعارف خلیج‌فارس در کمتر از ۲۰ سال، کفاف تقاضای جهانی را نمی‌دهد. منطقه ما دیر یا زود لازم است به فکر بهره‌برداری از نفت شیل در خشکی و فلات قاره باشد. برکشلی بیان داشت: من بخش انرژی ایران را بزرگ‌ترین قربانی تحریم‌ها در بخش اقتصاد سیاسی می‌دانم. چراکه هزینه خیلی سنگینی برای دیپلماسی پرداخت کرده‌اند، نفت و گاز موتور توسعه اقتصاد کشور هستند و این موتور اکنون زیر ظرفیت کار می‌کند. وی گفت: در مقاطعی بحث و گفت‌وگو در مورد میدان‌ها مشترک نفتی با برخی همسایگان ممنوع بود. این نگرانی وجود داشت که همسایه‌ای از ما برنجد و به فلان قطعنامه علیه ما رأی مثبت دهد. فکر نمی‌کنم که در منطقه خلیج‌فارس و خاورمیانه هیچ کشوری در حد ایران برای پیشبرد دیپلماسی خود به‌اندازه ایران از جیب نفت خرج کند، اما دیپلماسی به نفت مددی نمی‌رساند. البته لازم هم نیست، زیرا که این دو لازم است دو بال قدرتمند کشور باشند. اما موضوع این است که بحث کاهش و توقف وابستگی به درآمدهای نفتی و گازی، در ایران مفهوم نفت پیدا کرده است، یعنی بر این باور آمده‌ایم که برای توسعه لازم است که نفت را نابود کنیم و این موضوع را به میدان‌ها مشترک هم تعمیم دهیم، هیچ شرکت بین‌المللی نفتی برای توسعه مخازنِ سمت ایران به قراردادی ضعیف‌تر از همسایه طرف مقابل، تن در نمی‌دهد. شرکتی که در سمت قطر، کویت یا عراق برای توسعه میدان‌ها، توانسته قرارداد مشارکت در تولید که مورد نفرت همه ماست به دست آورد، در سمت ایران با بیع متقابل کار نمی‌کند. قانون نفت ما هم در شرایط کاملاً متفاوتی تدوین‌شده است. ایران یکی از متنوع‌ترین ساختارهای مخزنی دنیای نفت را دارد. قانون نفت ما بر اساس زمان میدان‌ها فوق عظیم گچساران و مسجدسلیمان و نظایر آنها تدوین‌شده است اما امروز تنوع ساختارهای منابع نفت و گاز شرایط قراردادها را رقم می‌زند.وی تأکید کرد: ایران لازم است که یک گفتمان نفتی درخور و واقع‌بینانه با همسایگانی که منابع مشترک نفت و گازداریم را رقم بزند. در صورت ادامه روند کنونی، سهم ما از مخازن مرتباً کوچک‌تر خواهد شد. همسایگان به صورت رقبای قدرتمندی، آنچه را که در طول سال‌ها جنگ و دسیسه، بر روی زمین به دست نیاوردند، از زیرِزمین خواهند برد. بهره‌برداری درخور از میدان‌ها مشترک، امنیت منطقه‌ای ایران را هم تقویت می‌کند. بدانیم ریاض به تدریج قدرت مؤثر خود را از دست می‌دهد و قطر و امارات بازیگران عرب منطقه خلیج‌فارس هستند.

 

لینک کوتاه: http://www.setaresobh.ir/fa/main/detail/79435/

ارسال دیدگاه شما