آیا سفر پلوسی به تایوان به «پرل هاربر» دیگری تبدیل می‌شود؟

آیا سفر پلوسی به تایوان به «پرل هاربر» دیگری تبدیل می‌شود؟

سینتیا چانگ

30 جولای 2022

تارنمای استراتژیک کالچر

برگردان و کوتاه سازی علی‌اصغر شهدی

[email protected]

 

سفر پلوسی به تایوان نشانه آشکاری است که اتفاقی فوق‌العاده خطرناک، بی‌پروا و احمقانه در شرف وقوع است. در مهرماه 1398 (اکتبر 2019) جیک سالیوان که در سال 1400 (2021) به عنوان مشاور امنیت ملی ایالات‌متحده انتخاب شد در مصاحبه‌ای گفت: «ایالات‌متحده برای جمع کردن جهان و ایفای نقش ناجی بشریت به یک تهدید واضح نیاز دارد و چین می‌تواند آن هدف اصلی برای ایالات‌متحده باشد.» او در مصاحبه‌ای در سال 1398 (2019) اظهار کرد: مشکل این بود که مردم باور نمی‌کردند که چین یک تهدید جهانی است، دیدگاه آنها نسبت به چین مثبت است و ایالات‌متحده به یک «لحظه پرل هاربر» نیاز دارد. اتفاقی برای تغییر نظر آنها، چیزی که او با آرامش بیان کرد یعنی «ترساندن مردم آمریکا از جهنم» بود.

به گفته سالیوان، فردی که خواستار مداخله نظامی در لیبی و سوریه بود، به برتر بودن آمریکا برای «نجات» و «اعاده حیثیت» نیاز داشت. بازیگرانی مانند سالیوان نشان داده‌اند که برای رسیدن به آن لحظه «پرل هاربر» حاضرند دست به هر کاری بزنند، حتی اگر با اقدامات تروریستی علیه مردم خودشان لازم باشد تا «دشمن» را به عنوان یک هیولا در چشم شهروندان خود ترسیم کنند. اما این اقدام یک استراتژی جدید نیست.

در سال 1341 (1962) ژنرال لیمن لمنیتزر، رئیس ستاد مشترک عملیات نورث وودز را پیشنهاد کرد، عملیاتی با پرچم دروغین حمله علیه شهروندان آمریکایی بود که از عوامل سیا می‌خواست تا هم صحنه‌سازی کنند و هم درواقع اقدامات تروریستی را علیه ارتش و اهداف غیرنظامی ایالات‌متحده انجام داده تا بتوانند با سرزنش دولت کوبا جنگ علیه این کشور را توجیه کنند. مدیران ستاد به خشونت‌های پیش‌ساخته تمایل داشتند زیرا معتقد بودند که منافعی که دولت به دست می‌آورد بیش از بی‌عدالتی هست که علیه افراد اعمال می‌شود. تنها ملاک مهم رسیدن به هدف بود.

هیچ موردی در کتابچه راهنمای نورث وودز وجود نداشت که به منزله خیانت آشکار نباشد، با این حال دستگاه نظامی ایالات‌متحده پرونده «فوق سری – توجیه مداخله نظامی ایالات‌متحده در کوبا» را مستقیماً به روی میز وزیر دفاع رابرت مک نامارا برای انتقال بعدی به پرزیدنت کندی فرستاد.

 

قرن جدید آمریکا

با توجه به این سوابق اظهارات جیک سالیوان مبنی بر اینکه ما به لحظه «پرل هاربر» نیاز داریم چیز جدیدی نیست. در 22 شهریور 1382 (12 ژانویه 2003) لس‌آنجلس تایمز مقاله‌ای با عنوان «دستور کار بدون نقاب» منتشر کرد و در آن نوشت: «بلافاصله پس از حمله 11 سپتامبر، مدت‌ها قبل از اینکه کسی مطمئن شود که چه شخصی مسئول این واقعه بوده است، وزیر دفاع دونالد اچ. رامسفلد درخواست کرد تا برای حمله آمریکا به عراق برنامه‌ریزی شود.»

 

در نگاه اول، هدف قرار دادن اولیه عراق توسط رامسفلد عجیب به نظر می‌رسد. او خیلی کم شناخته‌شده بود، اما تمایل وزیر دفاع برای حمله به عراق نه هیجانی و نه واکنشی بود. درواقع از زمان جنگ آمریکا علیه عراق در سال 1370 (1991) رامسفلد و دیگرانی که آن جنگ را طراحی و اجرا کردند، می‌خواستند به عقب برگردند و کاری را که آغاز کرده بودند به پایان برسانند. آن‌ها در گزارش‌هایی که برای دیک چنی، وزیر دفاع وقت آمریکا در سال‌های پایانی دولت جورج اچ دبلیو بوش نوشته بودند، این را بیان کردند و زمانی که در سال‌های کلینتون از قدرت خارج شدند به این فشار ادامه دادند. در بهار 1386 (1997) زمانی که رامسفلد، چنی و دیگران به یکدیگر پیوستند تا پروژه قرن جدید آمریکا یا- پی ان ای سی PNAC را طراحی کنند، شروع به لابی گری هماهنگ برای تغییر رژیم در عراق کردند.

... آنها انتظار داشتند که تغییرات بنیادی در سیاست نظامی ایالات‌متحده باید به‌آرامی رخ دهد، همان‌طور که در گزارش پروژه قرن جدید آمریکا یا پی ان ای سی PNAC برای «بازسازی دفاع آمریکا» آمده به یک «رویداد فاجعه‌بار و کاتالیزور - مانند یک پرل هاربر جدید» نیاز است که در 20 شهریور 1380 ” 11 سپتامبر 2001، آنها پرل هاربر خود را دریافت کردند.

همان‌طور که در مقاله لس‌آنجلس تایمز نیز مشاهده می‌شود، بدون 11 سپتامبر به عنوان پرل هاربر جدید، کل مبارزات آنها علیه تروریسم در خاورمیانه نمی‌توانست توجیه شود.

بنابراین، هنگامی‌که جیک سالیوان مشاهده می‌کند که احساسات ضد چینی کافی برای تقویت تصویر ایالات‌متحده به عنوان «ناجی بشریت» در برابر چین وجود ندارد به این نتیجه می‌رسد که آمریکا به «لحظه پرل هاربر» نیاز دارد.

سیرک پیرامون سفر پلوسی به تایوان و شادی آشکاری که از سوی بسیاری از این نئومحافظه‌کاران بر سر این چشم‌انداز ایجاد می‌شود، نشانه روشنی است که اتفاقی خطرناک و احمقانه در شرف وقوع است.

برای خلق پرل هاربر جدید، هواپیمای پلوسی ممکن است در سفری نامربوط و غیرضروری به تایوان سرنگون شود و اگر چنین است، تعجب نکنید که این خود آمریکایی‌ها بوده‌اند که پشت ماجرای جدید قرار دارند و نشان داده‌اند که حاضرند برای خلق آن دست به هر کاری بزنند.

لینک کوتاه: http://www.setaresobh.ir/fa/main/detail/90683/

ارسال دیدگاه شما

روزنامه در یک نگاه
ویژه نامه

آیا سفر پلوسی به تایوان به «پرل هاربر» دیگری تبدیل می‌شود؟

آیا سفر پلوسی به تایوان به «پرل هاربر» دیگری تبدیل می‌شود؟

سینتیا چانگ

30 جولای 2022

تارنمای استراتژیک کالچر

برگردان و کوتاه سازی علی‌اصغر شهدی

[email protected]

 

سفر پلوسی به تایوان نشانه آشکاری است که اتفاقی فوق‌العاده خطرناک، بی‌پروا و احمقانه در شرف وقوع است. در مهرماه 1398 (اکتبر 2019) جیک سالیوان که در سال 1400 (2021) به عنوان مشاور امنیت ملی ایالات‌متحده انتخاب شد در مصاحبه‌ای گفت: «ایالات‌متحده برای جمع کردن جهان و ایفای نقش ناجی بشریت به یک تهدید واضح نیاز دارد و چین می‌تواند آن هدف اصلی برای ایالات‌متحده باشد.» او در مصاحبه‌ای در سال 1398 (2019) اظهار کرد: مشکل این بود که مردم باور نمی‌کردند که چین یک تهدید جهانی است، دیدگاه آنها نسبت به چین مثبت است و ایالات‌متحده به یک «لحظه پرل هاربر» نیاز دارد. اتفاقی برای تغییر نظر آنها، چیزی که او با آرامش بیان کرد یعنی «ترساندن مردم آمریکا از جهنم» بود.

به گفته سالیوان، فردی که خواستار مداخله نظامی در لیبی و سوریه بود، به برتر بودن آمریکا برای «نجات» و «اعاده حیثیت» نیاز داشت. بازیگرانی مانند سالیوان نشان داده‌اند که برای رسیدن به آن لحظه «پرل هاربر» حاضرند دست به هر کاری بزنند، حتی اگر با اقدامات تروریستی علیه مردم خودشان لازم باشد تا «دشمن» را به عنوان یک هیولا در چشم شهروندان خود ترسیم کنند. اما این اقدام یک استراتژی جدید نیست.

در سال 1341 (1962) ژنرال لیمن لمنیتزر، رئیس ستاد مشترک عملیات نورث وودز را پیشنهاد کرد، عملیاتی با پرچم دروغین حمله علیه شهروندان آمریکایی بود که از عوامل سیا می‌خواست تا هم صحنه‌سازی کنند و هم درواقع اقدامات تروریستی را علیه ارتش و اهداف غیرنظامی ایالات‌متحده انجام داده تا بتوانند با سرزنش دولت کوبا جنگ علیه این کشور را توجیه کنند. مدیران ستاد به خشونت‌های پیش‌ساخته تمایل داشتند زیرا معتقد بودند که منافعی که دولت به دست می‌آورد بیش از بی‌عدالتی هست که علیه افراد اعمال می‌شود. تنها ملاک مهم رسیدن به هدف بود.

هیچ موردی در کتابچه راهنمای نورث وودز وجود نداشت که به منزله خیانت آشکار نباشد، با این حال دستگاه نظامی ایالات‌متحده پرونده «فوق سری – توجیه مداخله نظامی ایالات‌متحده در کوبا» را مستقیماً به روی میز وزیر دفاع رابرت مک نامارا برای انتقال بعدی به پرزیدنت کندی فرستاد.

 

قرن جدید آمریکا

با توجه به این سوابق اظهارات جیک سالیوان مبنی بر اینکه ما به لحظه «پرل هاربر» نیاز داریم چیز جدیدی نیست. در 22 شهریور 1382 (12 ژانویه 2003) لس‌آنجلس تایمز مقاله‌ای با عنوان «دستور کار بدون نقاب» منتشر کرد و در آن نوشت: «بلافاصله پس از حمله 11 سپتامبر، مدت‌ها قبل از اینکه کسی مطمئن شود که چه شخصی مسئول این واقعه بوده است، وزیر دفاع دونالد اچ. رامسفلد درخواست کرد تا برای حمله آمریکا به عراق برنامه‌ریزی شود.»

 

در نگاه اول، هدف قرار دادن اولیه عراق توسط رامسفلد عجیب به نظر می‌رسد. او خیلی کم شناخته‌شده بود، اما تمایل وزیر دفاع برای حمله به عراق نه هیجانی و نه واکنشی بود. درواقع از زمان جنگ آمریکا علیه عراق در سال 1370 (1991) رامسفلد و دیگرانی که آن جنگ را طراحی و اجرا کردند، می‌خواستند به عقب برگردند و کاری را که آغاز کرده بودند به پایان برسانند. آن‌ها در گزارش‌هایی که برای دیک چنی، وزیر دفاع وقت آمریکا در سال‌های پایانی دولت جورج اچ دبلیو بوش نوشته بودند، این را بیان کردند و زمانی که در سال‌های کلینتون از قدرت خارج شدند به این فشار ادامه دادند. در بهار 1386 (1997) زمانی که رامسفلد، چنی و دیگران به یکدیگر پیوستند تا پروژه قرن جدید آمریکا یا- پی ان ای سی PNAC را طراحی کنند، شروع به لابی گری هماهنگ برای تغییر رژیم در عراق کردند.

... آنها انتظار داشتند که تغییرات بنیادی در سیاست نظامی ایالات‌متحده باید به‌آرامی رخ دهد، همان‌طور که در گزارش پروژه قرن جدید آمریکا یا پی ان ای سی PNAC برای «بازسازی دفاع آمریکا» آمده به یک «رویداد فاجعه‌بار و کاتالیزور - مانند یک پرل هاربر جدید» نیاز است که در 20 شهریور 1380 ” 11 سپتامبر 2001، آنها پرل هاربر خود را دریافت کردند.

همان‌طور که در مقاله لس‌آنجلس تایمز نیز مشاهده می‌شود، بدون 11 سپتامبر به عنوان پرل هاربر جدید، کل مبارزات آنها علیه تروریسم در خاورمیانه نمی‌توانست توجیه شود.

بنابراین، هنگامی‌که جیک سالیوان مشاهده می‌کند که احساسات ضد چینی کافی برای تقویت تصویر ایالات‌متحده به عنوان «ناجی بشریت» در برابر چین وجود ندارد به این نتیجه می‌رسد که آمریکا به «لحظه پرل هاربر» نیاز دارد.

سیرک پیرامون سفر پلوسی به تایوان و شادی آشکاری که از سوی بسیاری از این نئومحافظه‌کاران بر سر این چشم‌انداز ایجاد می‌شود، نشانه روشنی است که اتفاقی خطرناک و احمقانه در شرف وقوع است.

برای خلق پرل هاربر جدید، هواپیمای پلوسی ممکن است در سفری نامربوط و غیرضروری به تایوان سرنگون شود و اگر چنین است، تعجب نکنید که این خود آمریکایی‌ها بوده‌اند که پشت ماجرای جدید قرار دارند و نشان داده‌اند که حاضرند برای خلق آن دست به هر کاری بزنند.

لینک کوتاه: http://www.setaresobh.ir/fa/main/detail/90683/

ارسال دیدگاه شما