این سخن آشکارا رجزخوانی و مبارزه‌طلبی است. کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس نیز آتش‌بیار معرکه‌ای هستند که خود در آتش آن خواهند سوخت. امارات در همراهی با اسرائیل، نقشی پیشتازتر بر عهده گرفته است.
آن‌ها توان خود را در ناتوان ساختن ایران جست‌وجو می‌کنند و ایران نیز آسیب به زیرساخت‌های کشور را زمینه‌ساز نابودی زیرساخت‌های کشورهای منطقه می‌داند. یعنی دارایی‌هایی که خواهند سوخت، سرمایه کشورهای منطقه خواهند بود!
اسرائیل در پی دامن زدن به شورش و جنگ داخلی در ایران است. این برنامه بدون هیچ پرده‌پوشی بیان می‌شود. کسانی هستند که به نام ایرانی، با همین مشی و جهت گام برمی‌دارند و نقش پیاده‌نظام دشمن را بر عهده گرفته‌اند. دشمنی با نظام سیاسی را با دشمنی با ایران یکی گرفته و نابودی ایران از طریق تازش نظامی بیگانه را ترویج و تبلیغ می‌کنند.
ایجاد زمینه برای تبلیغات دشمنان کشور و عوامل بیگانه‌پرست از دل تندروی‌ها و برخوردهای نامناسب هم شکل می‌گیرد. کاستن از فشارهای اجتماعی و برخوردهای نامناسب قضائی و سیاسی، کمک به همبستگی ملی و اسباب ناامیدی دشمن خواهد بود.
فرصت‌سازی بر بستر خردورزی شکل می‌گیرد و فرصت‌سوزی بر اساس رؤیا و هیجان و شعار میدان‌دار می‌شود. واقعیت‌ها سخت‌تر از آن هستند که بتوان بر آن‌ها پرده افکند و دشواری‌ها گران‌تر و بزرگ‌تر از آن هستند که دلباخته هیجان و شعار شوند.
دنیای ما دنیای عادلانه‌ای نیست و نظم حاکم بر جهان، نظم نظام سلطه است. این واقعیت تلخ و جانکاهی است. هنر زمامداری در همین جهان زورمداری، کاستن از زیان بیشتر و فرصت‌سازی در میان تهدیدهاست. رؤیاها و آرزوها دوست‌داشتنی و دست‌نیافتنی هستند و واقعیت‌ها سخت، دلهره‌آور و حاکم بر روابط جاری.
اگرچه می‌توان به رؤیاها و آرزوها اندیشید، ولی نمی‌توان و نباید واقعیت‌ها را از نظر دور داشت.