این در حالی است که بر اساس قانون مجازات اسلامی، توهین به رئیس‌جمهور، رئیس مجلس، رئیس قوه قضائیه و ... بدون آنکه مرتکب قصد ضربه زدن به اصل نظام را داشته باشد، جرم سیاسی محسوب می‌شود. زمانی توهین و افترا جرم شناخته می‌شود که فرد متهم از الفاظ توهین‌آمیز استفاده کرده باشد که تشخیص این موضوع هم با اعضای هیئت منصفه دادگاه است. مجازات فرد توهین کننده، ۶ ماه تا دو سال حبس است. این روزها زنان کفن‌پوش بیانیه می‌خوانند و سرداران سپاه و فرماندهان ارتش را مخاطب قرار می‌دهند و شعار می‌دهند: «سپاه پاسداران – برادر ارتشی تهدید جان آقا، حاشا به غیرت ما»؛ «تا آخرین قطره خون، بیعت بایزیدیان زمان، هرگز!». این بارزنان کفن‌پوش مقابل ستادکل فرماندهی سپاه پاسداران رفتند و شعار دادند. در همین حال در هفته‌های قبل آن‌ها با تجمع در میدان‌ها خواستار توقف مذاکره و توافق با آمریکا شدند. پرسش این است که وقتی این جماعت اندک که در اقلیت هستند و صدایشان بلند است و با همه‌چیز مخالف هستند، آیا دیگر اقشار مردم هم می‌توانند در میدان‌ها بیایند و شعار دهند و نظر خود را درباره جنگ، صلح، مذاکره و اوضاع سیاسی و اقتصادی کشور بیان کنند یا خیر؟
گروه «طوعه» کفن‌پوش
نام گروهشان «طوعه» است و در کانال پیام‌رسان ای تا، خود را این‌گونه معرفی کرده‌اند: «جمعی از خواهران شهدای مشهدالرضا (ع)، در یک مجموعه مطالعاتی-مطالباتی گرد هم آمدیم». این کانال ۳ هزار و ۲۰۰ دنبال کننده دارد، اما از پنجشنبه ۲۸ خرداد ۱۴۰۵، پس از انتشار تصاویری از تجمعات روز ششم خود مقابل وزارت امور خارجه، دیگر فعالیتی در آن انجام‌نشده است. همچنین اعضای رسمی این گروه شناخته‌شده نیستند، اما در برخی موارد، خواهران شهید کاوه و شهید صیاد شیرازی از مواضع آنان حمایت کردند و از تذکر دادستانی به اعضای این گروه انتقاد و گلایه کردند.
منابع مالی و هویت فردی است که رهبری گروه را بر عهده دارد، نامشخص است. سال ۱۴۰۲ درگذشته، هیئت‌های مذهبی زنان قم به‌صورت کفن‌پوش، تظاهراتی در حمایت از حجاب و محکومیت اهانت به قرآن در اروپا برگزار کردند.
طوعه؛ زنی که به مسلم بن عقیل
پناه داد
طوعه زنی از اهالی کوفه است که در واپسین ساعات حضور مسلم بن عقیل در این شهر، به او پناه می‌دهد. مسلم، سفیر امام حسین (ع)، پس‌ازآنکه همراهانش پراکنده می‌شوند و او در کوچه‌های شهر تنها می‌ماند، به خانه طوعه می‌رسد؛ زنی که ابتدا به او آب می‌دهد و پس از اطلاع از هویت او، به مسلم پناه می‌دهد. طوعه از کنیزان «اشعث‌بن‌قیس» بوده است که پس از آزادی، «اسید حصری» با او ازدواج کرد و بلال، ثمره این ازدواج بود.
اعتراض به مذاکره
مرور فعالیت‌های این زنان کفن‌پوشِ گروه طوعه نشان می‌دهد که مخالفت با مذاکره و هرگونه توافق با آمریکا، یکی از محورهای اصلی مواضع آن‌هاست. آن‌ها در تجمعات خود شعارنوشته‌هایی با مضامین اعتراضی چون «تا آخرین قطره خون، بیعت بایزیدیان زمان هرگز!» در دست می‌گیرند و شعارهایی علیه مسئولان و اعضای گروه مذاکره‌کننده با آمریکا سر می‌دهند. در برخی موارد، اعتراض آن‌ها از مخالفت با اصل مذاکره فراتر رفته و به انتقاد مستقیم از مسئولان دولت و نظام رسیده است. آن‌ها یک روز علیه پسر مسعود پزشکیان لعنت فرستادند و خواهان برکناری رئیس‌جمهور شدند و روز دیگر، محمدباقر قالیباف، عباس عراقی، عبدالناصر همتی و دیگر اعضای دولت را هدف شعارها و اعتراضات خود قراردادند. این روزها نیز نیروهای مسلح کشور را مخاطب قراردادند.
اقدامی که با واکنش‌های تندی از سوی طیف سیاسی اصولگرا همراه شده است و برخی با فرقان نامیدن آن‌ها، خواهان برخورد قوه قضائیه شدند.
جماعت پرهیاهو اما اندک
روزنامه اطلاعات هم با تأکید بر این‌که اقلیت پرسروصدایی که به خود اجازه می‌دهد حتی در مقابل ستادهای نظامی کشور، مداخلات شعاری و اختلالات و تفرقات اجتماعی ایجاد کند، نمایش حقیرانه‌ای دارد که در تاریخ ثبت خواهد شد، نوشت: «این اندک جماعت پرهیاهو، از حضور گسترده مردم درصحنه دفاع از میهن و همیاری به دولت و ملت، بیمناک هستند، ولی منظور اصلی آن‌ها، تعیین تکلیفی دروغین برای حرکت به‌سوی کسب قدرت، به نام ارزش‌ها و آرمان‌های مقدس و ملی است.»
تقابل با ساختارهای رسمی
این گروه خود را مدافع رهبری و خون‌خواه رهبر شهید معرفی می‌کند، اما با سردادن شعار علیه مسئولان دولت و فرماندهان نظامی، به مواضعی نزدیک می‌شود که می‌تواند انسجام درونی ساختار سیاسی را تضعیف کند. این در حالی است که حفظ وحدت و انسجام، از تأکیدات صریح رهبری در مواجهه با شرایط دشوار کشور بوده است.
برگرفته از خبر آنلاین