پرسش از پزشکیان و قالیباف و کسانی که در کف خیابان بر طبل جنگ میکوبند این است که چرا ما از دلار 57 هزار تومان به دلار ۲۵۰ هزار تومان رسیدیم؟ سکه هم ۲۵۰ میلیون تومان شد و هر گرم طلا هم 25 میلیون تومان شد.
در چنین شرایطی، در روزهای دوشنبه و سهشنبه، گروهی از زنان که جمعیت آنها حدود ۲۰۰ نفر بود، روز اول بدون کفن و روز دوم با کفن مقابل دستگاه قضائی تجمع کردند. آنها علیه اژهای، قالیباف، عراقچی، روحانی، ظریف و پزشکیان شعار میدادند. یکی از شعارها «شعار ما عیان است، حذف پزشکیان است» و «محور اتحاد ما مرگ سران کودتاست». بود!
*شگفت آنکه این جماعت هرچه خواستند گفتند و رفتند و برخورد با آنها نشد. البته اصل ۲۷ قانون اساسی، تظاهرات و تجمع را بدون حمل سلاح مجاز و آزاد میداند. وقتی این جماعت در خیابان حاضر میشوند، آیا این حق برای مخالفان آنها و طرفداران مذاکره و مصالحه با آمریکا وجود دارد یا خیر؟
*اصل ۱۰۷ قانون اساسی، رهبر را در برابر قانون مساوی دیگران میداند. روح حاکم بر قانون اساسی این است که قانون از حق شهروندان دفاع میکند. پرسش این است که چرا عدهای میتوانند از حق اعتراض و تجمع استفاده کنند و عدهای دیگر از این حق محروم هستند؟
*نکته قابل تأمل این است که نوک پیکان معترضان ۲۰۰ نفری، متوجه قالیباف، پزشکیان و عراقچی است که میخواهند جلوی جنگ را بگیرند و با بازگشت به تفاهمنامه، محاصره دریایی را بردارند تا امکان فروش نفت فراهم شود.
وقتی این چنین است، وقتی چنین گفتمانی وجود دارد، دشمن از ابزارهای تحریم، جنگ و محاصره دریایی استفاده میکند و فشا بر مردم میآورد.
*نویسنده با تجارب و شناختی که از نوع حکمرانی کشور و همچنین بازیگران بینالمللی دارد، سالهاست که به مسئولان، در گفتار و نوشتار، خلوت و جلوت، توصیه کرده که روشهای کلیشهای گذشته نتیجه نداده؛ آنها باید کنار گذاشته شود و روشهای نوین، مطابق با شرایط روز و مطالبه اکثریت به کار گرفته شود.
*اگر حرف نویسنده غلط است، حرف مصطفی پورمحمدی، وزیر پیشین کشور، که گفته «ما باید تسلیم قضاوت جامعه بشویم »، هم غلط است.
وقتی میدان به گروه اقلیت، نمایندههای حداقلی اقلی میرسد، وضع همین است که میبینیم.
• بازار در این شرایط پیچیده و خطرناک دچار التهاب شده و مردم نگران هستند، مسئولان باید با شجاعت و جسارت پا به میدان بگذارند و مشکلاتشان را نخست با کشورهای منطقه و سپس غرب، بهویژه ایالات متحده حل کنند. اگر نکنند وضع از گذشته و حال بدتر خواهد شد.
واقعیت این است که مردم تاب و تحمل مشکلات اقتصادی بیشتر از آنچه هست را ندارند.
روز گذشته شهردار اعلام کرد: « میخواهم کالای بدون تورم به مردم در فروشگاهها عرضه کنم». ظاهراً ایشان وظایف شهرداری را با وزارت امور اقتصادی و دارایی و سازمان برنامه و بودجه و... اشتباه گرفته است.
ریشه تورم، سیاست خارجی است و تا زمانی که سیاست خارجی و منطقهای اصلاح نشود، انتظار بهبود وجود نخواهد داشت.